Nie mogę jeszcze żyć…

Nie mogę jeszcze żyć, muszę najpierw skończyć szkołę…
Nie mogę jeszcze żyć, muszę najpierw dostać się na studia…
Nie mogę jeszcze żyć, jak tylko skończę studia…
Nie mogę jeszcze żyć, muszę znaleźć pracę…
Nie mogę jeszcze żyć, mam teraz dużo pracy….
Nie mogę jeszcze żyć, oszczędzam na samochód…
Nie mogę jeszcze żyć, muszę spłacać kredyt…
Nie mogę jeszcze żyć, dopiero jak podrosną dzieci…
Nie mogę jeszcze żyć, mam teraz zbyt dużo na głowie…
Nie mogę jeszcze żyć, jestem wszystkim zbyt zmęczony…
Nie mogę już żyć…

załamanie

Bo jest już za późno…

.


Dołącz do naszej facebookowej grupy „Życie Pod Palmami” by śledzić bloga oraz poznać się i porozmawiać ze mną i z innymi czytelnikami.


O MNIE

Mam na imię Katarzyna, jestem architektem i od kilku lat mieszkam na Karaibach. O tym jak i dlaczego zmieniłam swoje życie dowiesz się ze strony „O MNIE” oraz z e-booka:

14 myśli nt. „Nie mogę jeszcze żyć…”

  1. Po rozwodzie zostałam sama z 2 malutkich dzieci, jestem cały czas w biegu. Gonię, gonię i gonię …. sama właściwie nie wiem za czym. Chciałabym zwolnić i nie potrafię…Nie realizuję marzeń,tylko potrzeby dnia codziennego….i tylko serce czasem ostrzega mnie,że dłużej tak się nie da…. tylko jak się zwalnia….jak się mam zatrzymać.

    Polubienie

  2. A jeśli mam ochote rzucić to wszystko, ale mam rodzinę, nie chcę jej zostawiać i uważam, że nawet ją zostawiając nie dam sobie rady? Brak języka, moze nawet inteligencji.….

    Polubienie

  3. Bardzo cieszę się, że natrafiłam na Twojego bloga. Czytam go i nabieram oddechu ! Gratuluję Ci tej odwagi i siły, sama w sobie jej jeszcze szukam. Masz jakąś złotą radę, by nabrać wiatru w żagle i otworzyć się na SWOJE życie?

    Polubienie

  4. Jestem przerażony za każdym razem, gdy rozglądając się dookoła widzę, jaka masa ludzi trwa w zombi-egzystencji. I za każdym razem staram się już więcej nie rozglądać, tylko patrzeć przed siebie idąc własną, tylko własną, ścieżką.
    I tylko czasami wzrok ucieka na boki budząc grozę…

    Polubienie

  5. Znam to bardzo dobrze, tylko zorientowałem się już dawno, jak działa takie odkładanie życia na potem i przynajmniej się nie okłamuję.

    Polubienie

  6. Właśnie dzisiaj mam taki dzień… Człowiek naraz uświadamia sobie że goni za czymś tracąc po drodze całą radość życia. Lata płyną a my zamiast robić chociaż przez godzinę dziennie to o czym marzymy, gonimy, gonimy i odkładamy wszystko na kiedyś. A to kiedyś na które odłożyliśmy jest właśnie teraz. I co? I nic. Nie pamiętamyi gonimy, gonimy…

    Polubienie

Skomentuj:

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s